รถไฟญี่ปุ่น: เป็นวัตถุมหัศจรรย์

ระบบขนส่งที่แสนสะดวกสบาย กับระบบรถไฟ ทั้งบนดิน ใต้ดิน และลอยฟ้า

ลอง หลับตานึกภาพกันสักนิดนะครับว่าถ้าเราอยู่ในเมืองที่อยากไปไหนก็ได้ไม่ว่า ไกลหรือใกล้โดยสามารถกำหนดเวลาที่แน่นอนได้ ชีวิตเราจะเป็นอย่างไร แน่นอนครับ พวกเราก็จะมีเวลาเหลือเพิ่มขึ้น ซึ่งเวลาเหล่านี้เราจะนำไปใช้อะไรก็ได้ ที่เราปรารถนาจริงไหมครับ แต่พอลืมตาขึ้นมาเราก็พบว่า ประเทศของเราทำไมมันช่างแตกต่างจากภาพฝัน โดย เฉพาะในเมืองใหญ่ อย่าง กรุงเทพฯ เชียงใหม่ ขอนแก่น นครสวรรค์ พิษณุโลก ฯลฯ รถราติดวุ่นวายไปหมด เสียเวลาเสียอารมณ์อยู่กลางถนน น่าปวดหัวจริงจริง

หากมองย้อนไปสัก 120 ปี พ.ศ. 2429 สมัยล้นเกล้ารัชกาลที่ 5 ประเทศของเราเริ่มมีการใช้รถไฟ โดยเส้นทางรถไฟสายแรก คือสาย กรุงเทพฯ สมุทรปราการ...จนกระทั่งปัจจุบัน 2549...การ พัฒนาการทางด้านการรถไฟของประเทศเราต้องบอกว่าไม่มีการพัฒนาการ สิ่งที่ชี้วัดได้ชัดๆเลยก็คือการขาดทุนของการรถไฟแห่งประเทศไทยทุกๆปี เป็นภาระให้รัฐบาลต้องเอาเงินรายได้ที่เก็บภาษีจากภาคการผลิตอื่นของประเทศ มาทะนุบำรุงการรถไฟไทย

สถาณีรถไฟเป็นที่ที่คึกคักตลอดเวลา


ประเทศ ญี่ปุ่น ในพื้นที่ที่เป็นเขตเมืองและชานเมือง เช่น โอซากา ฮิโรชิมา โตเกียว ต่างก็มีระบบการขนส่งมวลชนที่ใช้รถไฟเป็นหลัก ทั้ง บนดินใต้ดิน และลอยฟ้า ไว้คอยบริการประชาชน และการบริการเหล่านี้ บริหารงานโดยบริษัทเอกชน หลายคนคงคิดว่าค่ารถไฟคงแพงน่าดู แต่จากประสบการณ์ที่เคยใช้บริการมา ผมก็ว่าไม่แพงนะครับ ถ้าคิดเทียบกับค่าครองชีพของประเทศญี่ปุ่น ค่าบริการขั้นต่ำก็ประมาณ160 เยน ถึง 210 เยน แล้วแต่ชนิดของรถไป คิดเป็นเงินไทยก็ 45-60 บาท ถ้าต่อ ญี่ปุ่นมีค่าครองชีพที่แพงกว่าไทยประมาณ 10 เท่า ถ้าเทียบบ้านเราก็แค่ 5-6 บาทเท่านั้นเอง ถูกกว่ารถเมล์ ข.ส.ม.ก. สีครีมแดง หรือรถพัดลมบ้านเราอีก (ครีมแดงเก็บ 7 หรือ 8 บาท นี่แหละตลอดสาย) แต่ ถ้าแลกกลับการที่เราได้เวลาเพิ่มขึ้น แลกกับสุขภาพกายและจิตที่ดีขึ้น คือไม่ต้องรับมลพิษ ไม่ต้องเหนี่อยหน่าย ถือว่าคุมและถูกมากครับกับราคาดังกล่าว
รถไฟ JR ของญี่ปุ่นสะอาดสะอ้านตรงเวลารวดเร็ว JR ย่อจาก Japanese Railway = บริษัทรถไฟญี่ปุ่นนั่นเอง

ส่วน การเดินทางข้ามจังหวัดหรือเขตที่อยู่ห่างไกลกันมากๆ ญี่ปุ่นก็ยังมีรถไฟอีกชนิดหนึ่งไว้ให้บริการอีกเช่นกัน ซึ่งรู้จักกันได้ดีในนาม รถไฟ ชินกังเซน หรือรถไฟหัวกระสุน

เป็นรถไฟที่มีความเร็วประมาณ 150 ไมล์ต่อชั่วโมง หรือ ประมาณ 240 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ค่าโดยสารค่อนข้างจะแพงสักหน่อยประมาณ 1300-1700 บาท แต่ถ้าเทียบกับเวลาเดินทางไกลที่สั้นลง ผมว่ายังไงก็คุ้มครับ

ที่นั่งในซินกังเซน เหมือนกับเครื่องบินชั้นเฟริสคลาส

บรรยากาศ บนรถไฟชินกังเซนนั้นก็ ลองหลับตานึกภาพว่าเหมือนกับเรานั่งอยู่บนเครื่องบินแหละครับ ทั้งเบาะนั่ง ทางเดิน หน้าต่าง คล้ายๆกันเลย แต่ดีกว่าตรงที่ เราสามารถเดินไปเข้าห้องน้ำได้อย่างสะดวกสบาย ถ้าอยากดื่มน้ำชนิดต่างๆ รวมทั้งเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เป็นส่วนผสมก็มีไว้บริการในอัตราปกติ ซึ่งบริการโดยสาวๆ น่ารัก ที่เหมือนแอร์ที่อยู่บนเครื่องบินยังไงยังงั้นเลยครับ (มีรูปให้ดูด้วยนะ) นั่งดื่มเบียร์ไป นั่งมองวิวทิวทัศน์ ริมทางไป แสนสุขใจจริงจริงครับ

พนักงานบริการบนรถ

ที่เขียนมาเนี่ยก็อยากให้ประเทศไทยเราเป็นแบบนั้นบ้างจัง อย่างน้อยถ้าไม่ขยายทางรถไฟก็ช่วยเอารถไฟ ที่เร็วสัก 150 กิโลเมตร ต่อชั่วโมงมาใช้ก็ได้ คนไทยจะได้ไปไหนมาไหนกันสะดวกสบายหน่อย โดยเฉพาะ ชาวไร่ชาวนา ขายสินค้าการเกษตรได้ปีละไม่กี่ตัง แถมบางปียังโดนน้ำท่วม บางปีโดนภัยแล้ง ไม่มีปัญญา นั่งเครื่องบินหรอกครับ แม้แต่สายการบินประหยัด (Low Cost Airline) ก็ไม่มีปัญญาจริงๆ ไม่ได้ดูถูกดูแคลนชาวไร่ชาวนานะครับ แต่เป็นข้อเท็จจริง เพราะพ่อแม่ผมก็ชาวไร่ชาวนาเหมือนกัน
คุณเชื่อหรือไม่ว่า
บริษัทรถไฟ JR มีรายได้มากกว่างบประมาณประจำปีของประเทศไทย มีงบประมาณพัฒนาผลิตภัณฑ์มากว่า งบวิจัยของไทยทั้งภาครัฐและเอกชนรวมกัน ถึง 10 เท่า ใน ญี่ปุ่น มีคนจำนวนมากเป็นผู้รักรถไฟ ของที่ระลึกเกี่ยวกับรถไฟขายดิบขายดี อาชีพคนขับรถไฟเป็นอาชีพที่รายได้ดีมาก อาชีพนายสถาณีและพนักงานสับรางเป็นอาชีพที่ได้รับความนับถือในสังคม
บริษัทรถไฟไทย กำลังขาดทุน และลดสายวิ่ง